Yönetmen: Mesut Uçakan

Program Ekibi:

Proje Koord.: Ahmet Edebali Danışman: Neval Konuk Görüntü Yön.: Seyhan Bilir Müzik: Gökhan Tamir

Hakkında:

Avrupa’nın bağrından çıkan ve Balkanlar’dan geçerek Karadeniz’e dökülen Tuna Nehri boyunca yapılan bir yolculuğun şiiri… Nehir kıyısında yer alan önemli kentler ve bu kentlerde Osmanlı izleri… Türkiye, Romanya, Bulgaristan, Macaristan, Sırbistan, Hırvatistan, Ukrayna ve Avusturya… Dizide, Estergon’dan başlayarak Tuna Nehri’nin Karadeniz’e döküldüğü Sulina’ya kadarki şeritte, nehir kıyısındaki irili ufaklı beldeler ve bu beldelerdeki Osmanlı eserleri çarpıcı bir dille anlatılıyor.

10 Ağustos 1943’te Estergon’da Osmanlı’ya gelin oluyor mavi gözlü Tuna… Ve o gün bugündür Karadeniz’in mavi sularına karışarak Dersaadet’e ulaşmaya çalışıyor… Dersaadet’te kendini bekleyen arslan yapılı Cihangir’e olan asırlık hasretiyle… Aşkını yeniden ilmek ilmek örerek… Tuna gelininin tarihi yolculuğunu usta oyuncu Emin Olcay anlatıyor, usta yönetmen Mesut Uçakan görsele dönüştürüyor.

Mehmed Akif Ersoy’un “Eşref Bey’in emireri Zenci Musa , Omuzundan arşa yükseldi nebi İsa..” diyerek Safahat’ına dahil ettiği Zenci Musa sadece Safahat’ta değil hepimizin gönlünde başköşede ağırlanmaya layık bir kahramandır. Aslen Sudanlı olan Zenci Musa Girit’te dünya’ya geliyor. Kahire’de yaşayan ve tam bir Osmanlı hayranı olan dedesi Zenci Musa’yı, İslamı iyi öğrenmesi ve Osmanlı’yı yakından tanıması için yanına alıyor ve büyük ihtimam gösteriyor. Türk mahallesinde büyüyen Zenci Musa Türkçeyi cok iyi öğreniyor. Trablusgarp’ta Türk subaylar ve Şeyh Sunusi’nin önderliğinde İtalyanlara karşı verilen mücadele bütün İslam dünyasında yankı bulmuştu. Zenci Musa bu savaşa katılmak için Kahire’den Libya’ya gitti ve buradan sonra artık Osmanlı Devleti için nerede tehlike baş gösterdiyse bütün heybetiyle orada biten kahraman bir asker oldu. İşte o Zenci Musa gündüz Galata gümrüğünde hamallık yapıp gece Milli Mücadele için Anadolu’ya silah kaçırdığı İstanbul’da Özbekler Tekkesinde veremden vefat ediyor. 300 bin altını Yemen’de Tevfik Paşa’ya teslim etmeyi başaran Zenci Musa öldüğünde, bavulundan bir Osmanlı haritası, Eşref Bey’in resmi ve kefen çıkıyor.

“BU İŞ DAHA BİTMEDİ…”
İşgal kuvvetleri komutanı General Harrington, İstanbul’da Galata gümrüğünü gezdiği sırada, kendisine “İşte 300 bin altını Yemen’e kaçıran Zenci Musa bu” denildiğinde hemen onun yanına gider ve şöyle der: “Eğer bizimle çalışırsan seni altına boğarım.” Zenci Musa’nın bu sözlere karşı verdiği cevap, bir kişinin değil; haysiyetin, asliyetin, şahsiyetin ve bin yıldır İslam Medeniyetine bayraktarlık yapmış bir milletin cevabı idi: “Her teklif herkese yapılmaz. Bu sözleriniz beni ancak rencide eder. Benim bir devletim var: Devlet-i Osmani, bir bayrağım var: ay-yıldızlı bayrak, bir kumandanım var: Eşref Bey. Bu iş daha bitmedi, sizinle mücadelemiz devam edecek…” Şunu rahatlıkla söyleyebiliriz ki “anlamak” fiili mana yükünü, ancak 2,5 milyon şehitle, 2,5 milyon hayatın sönüşüyle bitirilmiş Birinci Dünya Savaşının sona erdiği günlerde, işgal edilmiş bir İstanbul’da, “Bu iş daha bitmedi” diye düşünebilen ve bunu işgalcilerin en yüksek rütbelisinin yüzüne haykıran bir adamı anlayabilirsek devam ettirecektir. Zenci Musa, Trablusgarp’tan Balkan Savaşına, Çanakkale’den Kudüs’e, Yemen’den İstiklal Harbine kadar yangın neredeyse oraya koşmuş bu millet için canla başla mücadele etmiş bir yiğitler sultanıdır.

Zenci Musa’yı bize tanıtan, onu yazmayı, onun yaptıklarını, bizlere aktarmayı en mukaddes bir görev bilen Mehmed Niyazi Bey’dir. O, büyük işlerin ancak, büyük potansiyel sahibi insanların birlikte çalışmasıyla başarılabileceğini çok iyi bildiği için, bize sunulan kronolojik kalıplara itibar etmemiş, tarihimizin arka planına ve yapıcılarına ışık tutarak ufkumuzu genişletmeye çalışmıştır. Sergiledikleri fedakarlıklarla tarihimizin yapıcısı olmuş insanlara haklarını teslim etmek, onlara düşünce dünyamızda layık oldukları yeri vermek hepimizin görevidir.
Mehmed Niyazi Bey’in büyük gayretleri olmasa, tarihimizin sayısız ve isimsiz kahramanlarından olan Zenci Musa’yı, Mamaka Mustafa’yı, Mihrali Bey’i, Üsküplü Osman’ı, Uşaklı Mehmed Baba’yı, Oğuz Amca’yı tanıyamayacaktık.

Türkiye’nin aydınları artık genel konular üzerinde , yüzlerce defa tekrarlanmış, yazılıp çizilmiş genel yorumlar üretmek yerine, her biri toplumumuzun ayrı bir meselesi olan özel konulardan (aslında) geneli ilgilendiren yorumlar çıkarmalı ve bu üretimlerle düşünce dünyamızı zenginleştirmelidirler. Bu çemberi kırmak Türkiye’de aydın olduğunu iddia eden herkesin sorumluluğudur. Eğer tarihi zenginliğimiz entelektüel seviyesini gönlünün zenginliğiyle birleştirerek, çalışma disiplininden ve orijinalite kaygısından bir an bile kopmayan aydınlar eliyle toplumumuza sunulabilirse mutlaka karşılığını bulacaktır. Refik Özdek’in “Ocağımız Sönmesin” isimli romanı, Osmanlı-Rus savaşı neticesinde Kırım’dan göç etmek zorunda kalan ve gidebileceği tek adres “Ak Topraklar” olan insanların çileli yolculuğunu anlatır. Ruslar hakim olunca terkedilen ocakların korları muhafaza edilmiş, yeni ocaklar bu korların ateşiyle kurulmuştur. Bize düşen, bu korun ateşini ruhumuzda, gönlümüzde taşımak ve muhafaza etmektir. Ocağımızın sönmemesi gönül ateşinin devamlılığına bağlıdır. Kendimize, şahsiyetimize ait bilgiyi ve bakış açısını nesilden nesile aktarmak için özgüven, çaba ve kararlılık gerekiyor. Bugün artık, ‘Güç bende olduğu için haklı da benim; bu sebeple kimse benim meşruiyetimi sorgulayamaz, meşru olan tek şey benim çıkarlarımdır” diyen batı uygarlığının dünyayı hiç de iyi bir yere götürmediği anlaşılmıştır. Bu durumda toplumumuza mal olmuş ortak bilincin ve değerlerin billurlaştırılmasını dert edinen bir aydın tipi’nin oluşup çoğalması ve “Bu iş daha bitmedi” diye haykırması elzemdir.

İslam dünyasında, halihazırda Irak’ta, Felluce’de yaşananlar adalet fikrine, sevgiye, saygıya, hasılı insana ait bütün güzel hasletlere çıkarları için kılıç çeken “hasta dünya görüşünün bütün tesirlerinden arınmak için canla başla çalışmayı gerektirmektedir..

Ey Zenci Musa, gittiğin yerlerde seninle yanyana yürümek vardı, düşmanla vuruştuğunda seninle omuz omuza olmak, konuşmak senin gibi kahramanları konuşurken anlamlı, dinlemek senin gibi “ruh adam”ların yaptıklarını dinlerken…

ZENCİ MUSA
Cem Sökmen Biyografi Net sayı 13

Künye

2. Noel Baba, ‘bütün çocuklara karşılıksız armağan verme’ gibi ütopik, imkansız bir fikrin kolpa kahramanıdır… Nasreddin Hoca, ‘parayı ver düdüğü çal’ dürüstlüğüyle realist ve sahici bir kimsedir.

3. Noel Baba, çam ağaçlarının toplu katliamında başrol oynar… Nasreddin Hoca, sadece bindiği dalı keser, zararı daha ziyade kendinedir.

4. Noel Baba maddecidir, nesneler sayesinde ün yapmıştır… Nasreddin Hoca, paraya çevrilemeyecek bir zenginlik kaynağıdır, ruhu ve zekâyı besler…

5. Noel Baba, geyiklerin çektiği kızakla, üstelik bir de uçarak, itici bir sürrealite içindedir…

Nasreddin Hoca, eşeğine ters binerek reel ortamda sürreallik gösterdiği için daha çarpıcıdır…

6. Noel Baba aslen Antalya çıkışlıdır fakat asimile olmuştur,doğum yerini meraklısı bilir… Nasreddin Hoca sonsuza kadar Akşehir’in evlâdıdır…

7. Noel Baba, herhangi bir babalığını göremediğimiz bir “baba”dır… Nasreddin Hoca, hepimizin hocasıdır !

Senai Demirci & Alper – 99 Esma – Dost’un Huzurunda
Besmele’nin Eşiği

Başlamalarımın hepsi senin isminle ey Allahım
Senin adına buyur edildim varlık evine
Senin izninle kendime ben diyebildiğim,
Eşsiz ayrıcalık makamındayım şimdi
Bu eşsiz iyiliğe, bu benzersiz lutfa nasıl karşılık verebilirim
Adını anışım senin izninle
Kimseler adımı anmazken,
Adımı sen andığın için dudağım şimdi seni anmanın eşiğinde
Hatırım sorulmazken,
Hatırımı bilip kendi şerefli muhatabın olarak seçtiğin için beni
Seni anabiliyorum şimdi
İşte şimdi, burada bana verdiğin hayatla
Bana lutfettiğin nefesle
Bana bahşettiğin dil, damak, dudakla
Bana ihsan ettiğin hidayetle
Sana sesleniyorum
Adınla ey Allahım
Sesimi işitmeye değer bilen Allahım
Sözsüz ahlarımı kurtuluşuma vesile eyleyen merhamet sultanım
Sesiz kederlerimi, sonsuz şevkatiyle kucaklayan rahmet pınarım
Sen hiç ummadığım halde var ettin beni
Beraberliğine davet ettin seve seve
Varlığımı yokluğuma tercih ettin rahmetinle
İsminle ey Allah, ey Rahman
Bismillahirraman

Mecbur değildin ama bana hayat verdin
Bensiz de edebilirdin ama beni yanında tutmayı diledin
Varetmeseydin beni, kimse arayıp sormazdı
Kimsenin hesabı eksik çıkmazdı ben yokum diye
Ama Sen hespların başına koydun beni
İnsan olmamı dilemiş olmasaydın kimse hesap sormazdı Sana
Ama Sen, bir tek Sen vazgeçmedin benden ey Rahman
Haketmediğim bu varlığıma, bir de sonsuzluk vaadettin
Ey Allah ey Rahman ey Rahim
Bismillahirramanirrahim
Hiç ummadığım bu insanlığımı, bir de cennet ümidiyle sevindirdin
Sonsuz yakınlığınla onurlandırdın
Ey Allah ey Rahman ey Rahim
İyiliğine nasıl karşılık veririm
Bismillahirramanirrahim

Sen Rahmansın Rahimsin seversin affedersin
Bize bizden daha yakın olan Sensin

☜♥☞
☾☆

http://www.turkiyeposterleri.com

Iconisus L&Ynin posterleri ücretsiz kullanılıyor.